مثل آیینه شکستم تو ندیدی
صدای شکستنم رو نشنیدی

یادته بهت می گفتم نـمی مونی
دیـدی آخرش به حـرف من رسیدی

پیچک های باغچمون خشک شد و پژمرد
خاطــرات مـا رو تـوی قصـه هـا بـرد

دلی که حتی به حرف های تو خوش بود
دیدی آخرش چه جـور رو دسـت تو مـرد