بي آنكه بداني دوستت خواهم داشت

بي آن كه بر لب آرم در دل خواهم گفت

بي هيچ سخني گوش خواهم داد

بي هيچ اندوهي در آغوشت خواهم گريست

بي آن كه حس كني در تو آب خواهم شد

بي هيچ گرمايي كنار آشيانه ي تو آشيانه مي كنم

و فضاي آشيانه را پر از ترانه مي كنم

مي پرسند : به خاطره چه زنده اي؟

و من براي زندگي تو را بهانه مي كنم...

يادم باشه كه يادت باشه كه يادم بياري 

كه يادت بدم كه ياد بگيري كه هميشه به يادتم و

يادت هيچ وقت از يادم بيرون نميره اينو يادت نره