من از خودم فراریم تو لحظه های بی خودی /
سوال آینه با منه تا تو نگاه من شدی
تموم سختی سفر همین سوال ساده بود /
انگار کسی از آخر جاده خبر نداده بود
با اینکه تو وسوسه هام رو شده دستم پیش تو /
واسه ندیدن دلم چشمامو بستم پیش تو
هرجا هوس پای منو رو حق آدما گذاشت/
به آرزو رسیدنم برای من فایده نداشت
وقتی فریب آدما اول فریب خودمه /
تموم زخمی که زدم آخر نصیب خودمه
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۹/۰۴/۰۸ ساعت 19:10 توسط uosef
|
تمام می شود