من از خودم فراریم تو لحظه های بی خودی /

سوال آینه با منه تا تو نگاه من شدی


تموم سختی سفر همین سوال ساده بود /

انگار کسی از آخر جاده خبر نداده بود


با اینکه تو وسوسه هام رو شده دستم پیش تو /

واسه ندیدن دلم چشمامو بستم پیش تو


هرجا هوس پای منو رو حق آدما گذاشت/

به آرزو رسیدنم برای من فایده نداشت


وقتی فریب آدما اول فریب خودمه /

تموم زخمی که زدم آخر نصیب خودمه